progress-1807543_1280

progress-1807543_1280Gojenie ran jest procesem, w trakcie którego dochodzi do zagojenia uszkodzenia ciała, tkanki czy narządu powstałych w wyniku urazu lub choroby.

Gojenie ran następuje dzięki wewnętrznym procesom zachodzącym w organizmie. Każda interwencja chirurgiczna łączy się w naturalny sposób z uszkodzeniem ciała. Chirurg musi wykonać nacięcie, wprowadzić do wnętrza narzędzia chirurgiczne, dokonać określonego zabiegu a potem zaszyć otwarte miejsca. 

Gdy chirurg odchodzi od stołu operacyjnego, w organizmie zaczyna się proces gojenia ran. Leczenie ran pooperacyjnych zachodzi zarówno wewnątrz organizmu jak i w kolejnych powłokach:

  • w skórze
  • tkance podskórnej
  • powięzi

Proces gojenia ran wewnątrz organizmu jest niewidoczny ani dla lekarza ani dla pacjenta, dlatego gdy występują jakiekolwiek zaburzenia gojenia ran wewnętrznych nie będą oni mogli ich obserwować, ani interweniować. Jednym sposobem jest obserwacja pacjenta i różnych czynników objawowych:

  • temperatury ciała
  • tempa rytmu serca
  • występowania bólu
  • tolerancji na pokarm
  • stan stolca i występowanie gazów

Gdy czynniki te zaczynają się uwidaczniać, lekarz może przystąpić do leczenia powstałych powikłań. 

Leczenie owrzodzeń

Podczas procesu rekonwalescencji po operacjach chirurgicznych lekarz może zetknąć się m.in. z dwiema komplikacjami zaburzającymi dochodzenie pacjenta do zdrowia, czyli owrzodzeniami ran i odleżynami. Te ostatnie będą występować u osób całkowicie unieruchomionych oraz starszych. Leczenie owrzodzeń wymagane jest u pacjentów, u których dochodzi do owrzodzenia stopy cukrzycowej oraz owrzodzenia podudzi. Leczenie ran żylakowych niezbędne będzie u pacjentów z przewlekłą niewydolnością żylną, czasem niewydolnością tętniczą. 

 Niedostateczne ukrwienie skóry kończyn bardzo często powoduje, że u pacjenta występuje zbyt mała ilość czynników gojenia. Natomiast zaburzenia stężenia glukozy wywołują rozwój bakterii oraz spowalniają przepływ krwi. Ponadto sama okolica rany może ulegać dalszym urazom. Dlatego leczenie ran trudno gojących to proces długi i żmudny, wymagający od pacjenta i jego rodziny cierpliwości i uwagi. Konieczne jest też zaangażowanie się lekarza i ścisłej współpracy, nawet wtedy, gdy pacjent nie przebywa już w szpitalu. 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*